پاسخ به تمامی دغدغه های شما در مورد ایمپلنت

ایمپلنت دندان را میتوان یکی از جدید ترین درمان های دندانپزشکی دانست. از انجایی که ایمپلنت دندان میتواند شامل جراحی لثه ، سوراخ کردن استخوان فک و قراردادن پایه در همین سوراخ میشود همیشه کاربران از این نوع درمان میترسند. اما آیا این ترس ها منطقی است ؟ آیا واقعا این درمان ترسناک است ؟ در این مقاله از آنادنت به تمامی سوالات و دغدغه های شما پاسخ داده ایم.

بیشتر بخوانید : آیا ایمپلنت دندان درد دارد

ایمپلنت دندان چقدر طول میکشد ؟

اینکه ایمپلنت چقدر زمان میبرد یکی از پر تکرار ترین سوالاتی است که ما با آن روبرو میشویم. این زمان را میتوان به دو مدت جداگانه تعریف نمود.

1. زمان حضور در مطب تا کاشت پایه :

بار ها شده است که تبلیغاتی مبنی بر ایمپلنت یک روزه به گوش شما خورده است. این ایمپلنت یک روزه دقیقا منظور همین کاشت پایه را میرساند. اما یک روز نیز زمان بسیار زیادی است . در آنادنت این عمل تنها در 30 الی 60 دقیقه انجام میشود. از حضور شما تا جراحی لثه و کاشت پایه را میتوان در همان روز انجام داد.

2. زمان جوش خوردن پایه به فک و تحویل روکش دائم :

این زمان بستگی به نوع ایمپلنت شما دارد. اگر از برند اشترومن استفاده نمایید ممکن است در همان روز و یا نهایتا سه روز بعد روکش دندان ها را نیز تحویل بگیرید. اما اگر از برند های دیگر استفاده نمایید باید تا زمان جوش خوردن پایه به استخوان فک منتظر بمانید. این زمان ممکن است بین دو تا سه ماه و یا با توجه به شرایط فک شما بیش از 4 ماه نیز به طول بی انجامد.

بعد از اینکه پایه به فک شما جوش بخورد و مراحل درمان تکمیل شود میتوانید برای تحویل گرفتم روکش های دائمی به مطب دکتر مراجعه کنید. این روکش ها میتوانند به صورت دائمی در فک شما قرار گرفته و میتوانید به صورت مادام العمر از دندان های جدید خود لذت ببرید.

البته باید توجه داشته باشید که نصب روکش فوری برای تمام افراد امکان پذیر نیست. برای این کار پایه ایمپلنت باید در زمان کاشت ثبات اولیه مناسبی داشته باشد و شرایط استخوان فک نیز مطلوب باشد. همچنین روکش فوری ممکن است به صورت موقت و با کنترل فشارهای جویدن نصب شود.

بیشتر بخوانید : مراقبت های مهم بعد از جراحی ایمپلنت

آیا میتوان تا تحویل روکش دائم از روکش موقت استفاده کرد ؟

پاسخ کوتاه است. بله . شما میتوانید درخواست نمایید تا پایان کار کلی و تحویل گرفتن روکش های دائمی از روکش های موقت استفاده نمایید. بسیار پیش آمده است که بیماران برای دندان های جلویی که نشانه زیبایی است در مدت جوش خوردن کامل استخوان فک به پایه ایمپلنت از روکش های موقت استفاده کرده اند.

اما دقت داشته باشید که هزینه روکش های موقت به صورت جداگانه محاسبه خواهد شد و شامل مراحل درمان نمیباشد.

روکش موقت علاوه بر حفظ زیبایی لبخند، میتواند به حفظ فضای دندان و جلوگیری از جابجایی دندان های مجاور کمک کند. البته طراحی آن باید به گونه ای باشد که فشار زیادی به پایه ایمپلنت وارد نکند.

در برخی موارد پزشک توصیه میکند روکش موقت صرفاً جنبه زیبایی داشته باشد و هنگام جویدن با دندان مقابل تماس نداشته باشد. این موضوع به ثبات اولیه پایه و محل قرارگیری ایمپلنت بستگی دارد.

چه کسانی نمی توانند ایمپلنت کنند ؟

افراد زیر 18 سال : از آنجایی که استخوان فک در جوانان و نوجوانان هنوز در حال رشد است ایمپلنت برای افراد زیر 18 سال ممکن است عواقبی را در پیش داشته باشد. برای ایمپلنت کردن دندان نیاز است که ابتدا رشد استخوان فک به اتمام رسیده باشد. دقت داشته باشید که هیچوقت برای ایمپلنت دندان دیر نیست. بهتر است صبر کنید تا رشد استخوان فک متوقف شود و سپس برای کاشت اقدام نمایید تا بهترین نتیجه را از درمان داشته باشید.

مصرف بیش از اندازه دخانیات : برای جوش خوردن ایمپلنت به استخوان فک باید خون رسانی به این ناحیه مناسب باشد. مصرف دخانیات میتواند خون رسانی و روند ترمیم بافت ها را مختل کند. به همین دلیل در افرادی که سیگار و سایر دخانیات مصرف میکنند احتمال شکست درمان و مشکلات اطراف ایمپلنت بیشتر است.

عدم تراکم کافی استخوان فک : برای جوش خوردن مناسب ایمپلنت به استخوان فک باید فک تراکم و حجم استخوان کافی را داشته باشد. در غیر اینصورت ممکن است پایه ایمپلنت ثبات اولیه مناسبی نداشته باشد. در برخی بیماران میتوان با استفاده از پیوند استخوان یا روش های بازسازی استخوان، شرایط را برای کاشت فراهم کرد.

عفونت شدید دندان ها و یا لثه : وجود عفونت فعال میتواند روند درمان و ترمیم را مختل کند. پزشک معالج ابتدا وضعیت عفونت را بررسی کرده و در صورت نیاز درمان های لازم را انجام میدهد. پس از کنترل عفونت میتوان درباره زمان مناسب کاشت ایمپلنت تصمیم گرفت.

افراد باردار : به دلیل تغییرات هورمونی، حساسیت بیشتر لثه‌ها و محدودیت استفاده از برخی داروها و تصویربرداری‌ها، معمولاً کاشت ایمپلنت تا پایان دوران بارداری به تعویق می‌افتد.

بیماری قلبی : افرادی که بیماری قلبی دارند باید قبل از انجام ایمپلنت وضعیت خود را با پزشک معالج و دندانپزشک در میان بگذارند. برخی بیماری های قلبی و داروهای مصرفی مانند داروهای ضدانعقاد خون میتوانند در برنامه ریزی جراحی تأثیرگذار باشند. البته داشتن بیماری قلبی به تنهایی به معنای ممنوعیت ایمپلنت نیست.

دیابت کنترل نشده : یکی از مشکلات دیابت کنترل نشده، اختلال در ترمیم زخم و افزایش احتمال عفونت است. به همین دلیل کنترل قند خون قبل از جراحی اهمیت زیادی دارد. افراد مبتلا به دیابت کنترل شده در بسیاری از موارد میتوانند ایمپلنت انجام دهند؛ اما تصمیم نهایی باید با بررسی شرایط بیمار گرفته شود.

پوکی استخوان : پوکی استخوان به تنهایی مانع قطعی انجام ایمپلنت نیست. اما برخی داروهای مورد استفاده برای درمان پوکی استخوان، به ویژه داروهای ضدجذب استخوان، میتوانند خطر عوارض خاصی را افزایش دهند. به همین دلیل پزشک باید از نوع دارو، مدت مصرف و سوابق درمانی بیمار اطلاع داشته باشد.

پرتو درمانی یا شیمی درمانی : افرادی که تحت شیمی درمانی یا پرتودرمانی قرار دارند باید قبل از انجام ایمپلنت با پزشک متخصص خود مشورت کنند. پرتودرمانی در ناحیه سر و گردن میتواند خون رسانی و ترمیم استخوان فک را تحت تأثیر قرار دهد. زمان مناسب کاشت باید با توجه به نوع درمان و وضعیت بیمار مشخص شود.

ضعف سیستم ایمنی : افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند ممکن است بیشتر در معرض عفونت و اختلال در ترمیم زخم باشند. با این حال میزان خطر به علت ضعف سیستم ایمنی و داروهای مصرفی بستگی دارد.

ایدز (HIV+) : مثبت بودن آزمایش HIV به تنهایی به معنای ممنوعیت انجام ایمپلنت نیست. در صورتی که بیماری تحت کنترل باشد و وضعیت سیستم ایمنی مناسب باشد، بسیاری از این افراد میتوانند با بررسی شرایط پزشکی و رعایت مراقبت های لازم ایمپلنت انجام دهند.

مصرف دارو های خاص : برخی داروها مانند داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، کورتون‌ها و داروهای خاص درمان پوکی استخوان می‌توانند بر ترمیم استخوان و موفقیت ایمپلنت تأثیر بگذارند. همچنین داروهای ضدانعقاد خون ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند. هیچ دارویی را بدون مشورت پزشک قطع نکنید.

ام اس : در برخی افراد مبتلا به ام‌اس، ضعف سیستم ایمنی، محدودیت حرکتی یا مصرف داروهای خاص ممکن است روند جراحی و مراقبت‌های پس از ایمپلنت را دشوار کند. با این حال بیماری ام اس به تنهایی مانع قطعی ایمپلنت نیست و باید وضعیت هر فرد جداگانه بررسی شود.

حساسیت به تیتانیوم : از آنجایی که بیشتر ایمپلنت‌های دندانی از تیتانیوم ساخته می‌شوند، حساسیت واقعی به این فلز میتواند باعث واکنش‌های احتمالی در روند درمان شود. البته حساسیت واقعی به تیتانیوم نادر است و نباید صرفاً بر اساس علائم عمومی آن را تشخیص داد. در صورت وجود سابقه حساسیت به فلزات، حتماً موضوع را با پزشک در میان بگذارید.

چه مدت بعد از کشیدن دندان باید ایمپلنت کرد؟

ایمپلنت می‌تواند فوراً (تا ۲۴ ساعت)، زودهنگام (۴ تا ۸ هفته) یا تأخیری (۳ تا ۶ ماه) پس از کشیدن دندان انجام شود که انتخاب روش مناسب به شرایط فردی بیمار مرتبط است. تأخیر طولانی در ایمپلنت ممکن است باعث تحلیل استخوان و جابجایی دندان‌های مجاور شود، بنابراین مشورت به موقع با دندانپزشک برای تعیین زمان مناسب ضروری است.

در واقع سه روش اصلی برای تعیین زمان کاشت وجود دارد:

۱. ایمپلنت فوری: در این روش پایه ایمپلنت در همان روز کشیدن دندان و در حفره باقی مانده قرار میگیرد. این روش در صورتی امکان پذیر است که شرایط استخوان و لثه مناسب باشد و عفونت کنترل نشده ای وجود نداشته باشد.

۲. ایمپلنت زودهنگام: در این روش پزشک چند هفته پس از کشیدن دندان، معمولاً بعد از ترمیم اولیه لثه، پایه ایمپلنت را قرار میدهد.

۳. ایمپلنت تأخیری: در این روش ابتدا فرصت کافی برای ترمیم استخوان فک در نظر گرفته میشود و سپس کاشت انجام میگیرد.

هیچ کدام از این روش ها برای تمام افراد بهترین انتخاب نیستند. برای مثال در صورت وجود عفونت، تخریب دیواره استخوان یا کمبود حجم استخوان ممکن است کاشت فوری انتخاب مناسبی نباشد.

در هنگام خونریزی بعد ایمپلنت چه باید کرد ؟

مقداری خونریزی و ترشح خونابه در ساعات ابتدایی بعد از جراحی ایمپلنت طبیعی است. اما اگر خونریزی شدید باشد یا برای مدت طولانی ادامه پیدا کند باید اقدامات لازم را انجام دهید.

برای کنترل خونریزی بعد از ایمپلنت موارد زیر را رعایت کنید:

1. یک گاز استریل تمیز را روی محل جراحی قرار دهید.

2. به مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه با فشار ملایم و مداوم گاز را بین دندان ها نگه دارید.

3. از برداشتن مکرر گاز و بررسی محل جراحی خودداری کنید.

4. در ساعات ابتدایی از تف کردن و شستشوی شدید دهان پرهیز کنید.

5. از مصرف نوشیدنی با نی خودداری کنید.

6. از فعالیت های سنگین و ورزش در روزهای ابتدایی پرهیز کنید.

7. هنگام استراحت سر خود را کمی بالاتر از بدن قرار دهید.

اگر با وجود رعایت این موارد خونریزی شدید متوقف نشد، با پزشک معالج تماس بگیرید.

افرادی که داروهای رقیق کننده خون مصرف میکنند باید قبل از جراحی حتماً پزشک را مطلع کنند. قطع خودسرانه این داروها میتواند خطرناک باشد.

حساسیت به ایمپلنت شامل چه علائمی است ؟

یکی از نگرانی های برخی بیماران، حساسیت بدن به پایه ایمپلنت است. بیشتر ایمپلنت های دندانی از تیتانیوم ساخته میشوند؛ فلزی که به دلیل سازگاری زیستی مناسب در دندانپزشکی کاربرد گسترده ای دارد.

با این حال در موارد نادر ممکن است واکنش حساسیتی به مواد مورد استفاده در ایمپلنت ایجاد شود.

علائم احتمالی حساسیت یا واکنش نامطلوب عبارت اند از:

• التهاب و قرمزی مداوم لثه اطراف ایمپلنت

• تورم غیرطبیعی بافت های اطراف

• احساس ناراحتی یا سوزش مداوم

• مشکلات ترمیم بافت اطراف ایمپلنت

• واکنش های پوستی در موارد حساسیت سیستمیک

البته این علائم اختصاصی حساسیت به تیتانیوم نیستند. برای مثال عفونت، تجمع پلاک، بیماری لثه و فشار نامناسب روی روکش نیز میتوانند علائم مشابهی ایجاد کنند.

به همین دلیل اگر بعد از ایمپلنت دچار التهاب یا ناراحتی مداوم شدید، نباید بلافاصله آن را به حساسیت فلزی نسبت دهید. پزشک باید علت اصلی را بررسی کند.

آیا ممکن است استخوان فک بعد از ایمپلنت بشکند ؟

بله، اما شکستگی استخوان فک در اثر ایمپلنت یک عارضه نادر است. این اتفاق معمولاً زمانی احتمال بیشتری دارد که استخوان فک بسیار نازک یا ضعیف باشد، پایه ایمپلنت نسبت به حجم استخوان بزرگ انتخاب شود یا جراحی با فشار و تکنیک نامناسب انجام شود. در برخی افراد که دچار تحلیل شدید استخوان فک هستند نیز احتمال بروز چنین مشکلی بیشتر است.

برای جلوگیری از این عارضه، پزشک قبل از جراحی باید حجم و تراکم استخوان را بررسی کند و اندازه مناسب پایه ایمپلنت را انتخاب نماید. یکی از دلایل اهمیت تصویربرداری سه بعدی CBCT نیز همین موضوع است؛ زیرا به پزشک کمک میکند ضخامت و ارتفاع استخوان و موقعیت ساختارهای حساس را بهتر بررسی کند.

در صورتی که پس از جراحی درد شدید و غیرعادی، تغییر ناگهانی در وضعیت فک یا اختلال در بستن دهان ایجاد شد، باید فوراً توسط پزشک بررسی شوید.

آیا ممکن است ایمپلنت بعد از مدتی شل شود ؟

بله. یکی از مشکلاتی که ممکن است پس از کاشت ایمپلنت اتفاق بیفتد، لق شدن پایه یا اجزای متصل به آن است. البته باید توجه داشته باشید که لق شدن روکش، شل شدن پیچ اتصال و لق شدن خود پایه ایمپلنت سه مشکل متفاوت هستند.

۱. شل شدن پیچ روکش: در برخی موارد پیچ اتصال روکش به پایه ایمپلنت شل میشود. این مشکل معمولاً با مراجعه به دندانپزشک و بررسی اتصال قابل برطرف شدن است.

۲. لق شدن روکش: ممکن است خود روکش به دلیل مشکل در اتصال یا آسیب دیدن مواد چسباننده حرکت کند.

۳. لق شدن پایه ایمپلنت: این مورد جدی تر است. اگر پایه ایمپلنت به خوبی با استخوان فک جوش نخورده باشد یا در اثر عفونت و تحلیل استخوان حمایت خود را از دست بدهد، ممکن است حرکت کند.

از مهم ترین دلایل لق شدن ایمپلنت میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• عدم جوش خوردن مناسب پایه به استخوان فک

• عفونت اطراف ایمپلنت

• رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان

• مصرف دخانیات

• فشار بیش از حد هنگام جویدن

• دندان قروچه

• بیماری های کنترل نشده مانند دیابت

اگر احساس کردید ایمپلنت شما حرکت میکند، به هیچ عنوان آن را با دست یا زبان امتحان نکنید و برای بررسی به پزشک مراجعه کنید.

ایمپلنت باعث از بین رفتن دندان های خودمان میشود ؟

خیر. ایمپلنت به خودی خود باعث از بین رفتن دندان های طبیعی شما نمیشود. در واقع یکی از مزیت های مهم ایمپلنت نسبت به بریج دندانی این است که برای جایگزینی یک دندان از دست رفته، معمولاً نیازی به تراشیدن دندان های مجاور وجود ندارد.

در روش بریج سنتی ممکن است دندان های دو طرف فضای خالی تراشیده شوند تا روکش به آنها متصل شود؛ اما در ایمپلنت، پایه به صورت مستقل در استخوان فک قرار میگیرد. البته در صورتی که محل کاشت به درستی انتخاب نشود یا فاصله کافی با ریشه دندان های مجاور رعایت نشود، احتمال آسیب به دندان های طبیعی وجود دارد.

به همین دلیل بررسی دقیق تصاویر رادیوگرافی و تعیین موقعیت مناسب پایه ایمپلنت اهمیت زیادی دارد.

همچنین ایمپلنت جایگزین مراقبت از دندان های طبیعی نیست. شما همچنان باید دندان های خود را مسواک بزنید، از نخ دندان استفاده کنید و برای معاینات دوره ای مراجعه نمایید.

تا اتمام کار ایمپلنت چند جلسه باید حضور داشته باشیم ؟

تعداد جلسات ایمپلنت به شرایط بیمار، تعداد پایه ها، نوع جراحی و نیاز به درمان های تکمیلی بستگی دارد.

به طور معمول مراحل درمان شامل جلسات زیر است:

۱. جلسه معاینه و بررسی: در این جلسه پزشک وضعیت دندان ها، لثه و استخوان فک را بررسی میکند و درباره روش درمان تصمیم میگیرد.

۲. جلسه جراحی و کاشت پایه: در این مرحله پایه ایمپلنت در استخوان فک قرار داده میشود.

۳. جلسات بررسی و پیگیری: پس از جراحی، وضعیت ترمیم لثه و جوش خوردن پایه به استخوان بررسی میشود. تعداد این جلسات به شرایط بیمار بستگی دارد.

۴. جلسه قالب گیری یا اسکن: پس از آماده شدن شرایط برای نصب روکش، از محل ایمپلنت قالب گیری یا اسکن دیجیتال انجام میشود.

۵. جلسه تحویل روکش دائمی: در این مرحله روکش نهایی روی پایه قرار میگیرد و وضعیت قرارگیری دندان و تماس آن با دندان های مقابل بررسی میشود.

در برخی بیماران که شرایط مناسبی دارند، ممکن است تعدادی از این مراحل با یکدیگر ادغام شوند. همچنین در درمان های پیچیده مانند پیوند استخوان یا ایمپلنت کامل فک، تعداد جلسات میتواند بیشتر باشد.

من به چند واحد ایمپلنت نیاز دارم ؟

تعداد ایمپلنت موردنیاز شما به تعداد دندان های از دست رفته، محل قرارگیری آنها، وضعیت استخوان فک و نوع پروتز انتخابی بستگی دارد.

برای مثال اگر تنها یک دندان را از دست داده باشید، معمولاً یک پایه ایمپلنت برای جایگزینی آن کافی است.

اما اگر چند دندان کنار یکدیگر از دست رفته باشند، لزوماً نیازی نیست برای هر دندان یک پایه ایمپلنت جداگانه قرار داده شود. در برخی شرایط میتوان با تعداد کمتری پایه، یک بریج چند واحدی را نگهداری کرد.

برای مثال:

• یک دندان از دست رفته: معمولاً یک واحد ایمپلنت

• دو دندان مجاور از دست رفته: بسته به شرایط ممکن است از دو پایه یا یک بریج متکی بر پایه ها استفاده شود.

• سه دندان مجاور از دست رفته: در برخی شرایط میتوان با دو پایه ایمپلنت یک بریج سه واحدی ایجاد کرد.

• تمام دندان های یک فک از دست رفته: ممکن است با چهار، شش یا تعداد بیشتری پایه، پروتز ثابت طراحی شود.

البته این اعداد صرفاً نمونه هستند و تعداد واقعی ایمپلنت باید بر اساس شرایط استخوان، نحوه توزیع نیروهای جویدن و نوع روکش مشخص شود. بنابراین برای اطلاع از تعداد دقیق پایه های موردنیاز، باید معاینه و تصویربرداری انجام شود.

عکس CBCT نیاز دارم یا OPG ؟

یکی از سؤالات مهم قبل از شروع ایمپلنت این است که آیا عکس OPG کافی است یا باید اسکن سه بعدی CBCT انجام دهیم؟

هر دو روش کاربردهای متفاوتی دارند.

عکس OPG چیست؟

OPG یا رادیوگرافی پانورامیک تصویری کلی از دندان ها، فک بالا، فک پایین و برخی ساختارهای اطراف آنها ارائه میدهد. این تصویر برای بررسی اولیه وضعیت دندان ها، تشخیص برخی مشکلات استخوانی و ارزیابی کلی فک کاربرد دارد.

عکس CBCT چیست؟

CBCT نوعی تصویربرداری سه بعدی است که امکان بررسی دقیق تر حجم استخوان، عرض و ارتفاع آن و موقعیت ساختارهایی مانند عصب فک پایین و سینوس های فک بالا را فراهم میکند. در برنامه ریزی جراحی ایمپلنت، CBCT در بسیاری از موارد اهمیت زیادی دارد؛ زیرا پزشک میتواند محل مناسب و زاویه قرارگیری پایه را با دقت بیشتری مشخص کند.

کدام یک برای ایمپلنت بهتر است؟

عکس OPG میتواند برای بررسی اولیه مفید باشد؛ اما برای برنامه ریزی جراحی و بررسی سه بعدی محل کاشت، معمولاً CBCT اطلاعات دقیق تری ارائه میدهد. بنابراین نمیتوان گفت OPG کاملاً منسوخ شده یا در تمام شرایط کافی است. انتخاب نوع تصویربرداری باید بر اساس معاینه، تصاویر قبلی و پیچیدگی درمان انجام شود.

نکته دیگر اینکه اعتبار یک تصویر صرفاً به قدیمی یا جدید بودن آن بستگی ندارد. پزشک باید بررسی کند که تصویر موجود هنوز وضعیت فعلی استخوان و دندان ها را به درستی نشان میدهد یا خیر.

آیا دندان شکسته نیاز به کشیدن دارد ؟

خیر. هر دندان شکسته ای نیاز به کشیدن ندارد.

در بسیاری از موارد میتوان دندان شکسته را با روش هایی مانند ترمیم، عصب کشی و روکش حفظ کرد. به همین دلیل قبل از تصمیم گیری برای کشیدن دندان باید میزان شکستگی و وضعیت ریشه بررسی شود. در صورتی که شکستگی تنها در بخش تاج دندان باشد، ممکن است امکان بازسازی آن وجود داشته باشد.

اما اگر شکستگی به زیر لثه یا ریشه دندان گسترش پیدا کرده باشد و امکان ترمیم مناسب وجود نداشته باشد، ممکن است کشیدن دندان ضروری شود.

از جمله شرایطی که احتمال نیاز به کشیدن دندان را افزایش میدهند عبارت اند از:

• شکستگی عمودی ریشه

• پوسیدگی بسیار گسترده و غیرقابل ترمیم

• تخریب شدید ساختار دندان

• عفونت شدید و غیرقابل کنترل

• تحلیل شدید استخوان و از دست رفتن حمایت دندان

توجه داشته باشید که ایمپلنت باید زمانی انجام شود که حفظ دندان طبیعی امکان پذیر نباشد یا از نظر درمانی انتخاب مناسبی نباشد.

آیا کاشت ایمپلنت با شرایط اقساط ممکن است ؟

بله. در برخی مراکز دندانپزشکی امکان پرداخت هزینه ایمپلنت به صورت اقساطی وجود دارد.

با توجه به اینکه هزینه ایمپلنت به عواملی مانند برند پایه، تعداد واحدها، نوع روکش و نیاز به درمان های تکمیلی بستگی دارد، شرایط پرداخت نیز میتواند متفاوت باشد.

پیش از شروع درمان بهتر است درباره موارد زیر سؤال کنید:

• مبلغ پیش پرداخت

• تعداد و مبلغ اقساط

• شرایط چک یا ضمانت

• هزینه جداگانه روکش

• هزینه جراحی و پیوند استخوان احتمالی

• هزینه تصویربرداری و جلسات تکمیلی

همچنین بهتر است از ابتدا مشخص کنید که قیمت اعلام شده شامل تمام مراحل درمان است یا هزینه روکش، قطعات پروتزی و سایر خدمات به صورت جداگانه محاسبه میشود.

برای اطلاع از شرایط پرداخت اقساطی ایمپلنت در آنادنت میتوانید با کارشناسان مجموعه تماس بگیرید و پس از بررسی تعداد دندان های موردنیاز، از هزینه و شرایط پرداخت مطلع شوید.

آیا ایمپلنت دندان ارزش انجام دادن دارد ؟

ایمپلنت یکی از روش های مؤثر برای جایگزینی دندان های از دست رفته است. این روش میتواند توانایی جویدن، زیبایی لبخند و کیفیت زندگی افراد را بهبود دهد.

با این حال ایمپلنت یک درمان جراحی است و مانند هر درمان دیگری ممکن است با عوارض و محدودیت هایی همراه باشد.

برای رسیدن به نتیجه مناسب باید شرایط استخوان فک، سلامت لثه، وضعیت عمومی بدن و تعداد دندان های از دست رفته بررسی شود.

انتخاب برند مناسب، مهارت پزشک، رعایت اصول جراحی و مراقبت های بعد از درمان نیز در موفقیت ایمپلنت نقش مهمی دارند.

اگر دندان خود را از دست داده اید و قصد جایگزینی آن را دارید، بهتر است قبل از تحلیل بیشتر استخوان فک برای معاینه و بررسی شرایط درمان اقدام کنید.

برای دریافت مشاوره و اطلاع از شرایط ایمپلنت میتوانید از طریق سایت آنادنت با کارشناسان مجموعه در ارتباط باشید.